{Chain of events #3}

<<...Op zoek naar een nieuwe identiteit. Dat betekent op zoek naar mijn afkomst. Mijmerend stapte ik in de eerste de beste bus die langkwam. Het komt er nu op aan mijn afkomst te vinden. Als je niet weet waar te beginnen is ieder begin goed. Deze bus moet ik dus hebben. De naam Dirk speelt door mijn hoofd. Ben ik Dirk? Ik geloof het niet, Dirk ben ik niet. Maar ik ben ook geen detective. Of misschien toch wel. Een detective, op zoek naar de antecedenten, de afkomst van een onbekende client, en die client ben ik zelf. Nee. Veel te ingewikkeld.

Ik stapte dus op de bus en keek naar buiten. Het geluid van de motor en het trillen van de bankjes maakte me slaperig, maar doordat de bus steeds sissend en stotend tot stilstand kwam bij iedere halte waar iemand in- of uitstapte, viel ik nooit echt in slaap. Ik raakte in een soort half-slaap. Een gevoel van oranje overspoelde mij in deze sluimer toestand. De geluiden uit de wereld van de bus bewogen door de banen van betoverend bewustzijn. Had niet eens iemand gezegd dat deze toestand een kier is tussen de twee werkelijkheden van slapen en waken? Ik wist het niet meer. Voor de zekerheid hield ik mijn fototoestel in de aanslag. Ik had de camera zo ingesteld dat er continu, met een interval van enkele minuten, een opname gemaakt werd. Wie weet...

Op het moment dat de bus er langsreed had ik het niet gezien. Pas later zag ik het, toen ik uitgestapt was en in het dorpscafe de foto's op het LCD scherm bekeek. Toen ik de foto zag wist ik het zeker: Hier ben ik geboren, in dat zwarte huisje langs de dijk. De foto van de kapotte speelgoed kruiwagen die enkele opnames later in de camara zat bevestigde dit alleen maar. Van deze kruiwagen had ik gedroomd...>>