{Chain of events #4}

<<... Enige tijd later, terwijl ik traag en zonder overtuiging aan het fietsen was van A (afkomst) naar B (bestemming) ontving ik de volgende aanwijzing. Ik staarde naar het rode licht en wachtte geduldig. Had ik iets beters te doen?

Het rode licht doofde, maar het drong niet tot me door. Ik bleef staren. Toen het licht nog rood was nam ik al een hypnotiserende heldere plek in het middengebied van het fietsje waar. Het doven van het licht was noodzakelijk om duidelijk te maken dat de extra helderheid in het midden mogelijk was doordat het beschermende buitenglas beschadigd was en in het centrum geheel ontbrak. Ik bleef kijken en keek nog eens, het duurde even voor ik zag waar ik naar keek.

Ik had mijn naam gevonden! Pol Groen.

Voorzichtig fluisterde ik deze twee woorden binnensmonds. Pol. Groen. Pol Groen. Pol. Pol. Groen. Grrrrrroen. Ik fluisterde en luisterde en sprak ze nog eens uit. Nu hardop: Pol! GROEN!...